ODMIANA USTNA JĘZYKA – jest to mówiony wariant języka. Posługując się językiem mówionym, nadawca nie ma możliwości dłuższego zastanawiania się nad doborem form językowych, w związku z czym nie zawsze jest w stanie zastanawiać się nad doborem form językowych, w związku z czym nie zawsze jest w stanie przestrzegać reguł poprawności językowej i stylistycznej. Właściwością odmiany ustnej jest:

• częste używanie zaimków wskazujących i nieokreślonych i niektórych partykuł,

• stosowanie zdań urwanych,

• liczebna przewaga konstrukcji współrzędnych nad podrzędnymi,

• uboższe słownictwo ,

• duża liczba wyrażeń służących nawiązaniu, podtrzymaniu i zerwaniu kontaktu z rozmówcą.

Nie należą do tej odmiany teksty wygłaszane przez spikerów, teksty recytowane, przemówienia, kazania, ponieważ pierwotnie powstawały jako teksty pisane. Są to teksty wtórnie mówione.